📷 ფოტო: medscriptum.org (ორიგინალი წყარო)
საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოების განცხადების ერთ-ერთი თანაავტორი საჯაროდ გამოხატავს პირად პოზიციას: სამედიცინო რეგულაცია პაციენტს უნდა იცავდეს და არა მკურნალობას აშორებდეს. ექიმის ემპათია კი დანაშაულის ეჭვის საფუძველი არ უნდა გახდეს.
ოქტომბერი 2026
საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოების განცხადების ერთ-ერთი თანაავტორი საჯაროდ განმარტავს, რომ სამედიცინო რეგულაცია პაციენტის დაცვის ინსტრუმენტი უნდა იყოს და არა მკურნალობაზე ხელმისაწვდომობის დამაბრკოლებელი. ამავდროულად, ავტორი ხაზს უსვამს, რომ ექიმის ემპათია დანაშაულის ეჭვის საფუძვლად ვერ გამოდგება. Medscriptum.org-ის ინფორმაციით, ეს შეფასება გამოქვეყნდა ფსიქიატრიული საზოგადოებისთვის განკუთვნილ პლატფორმაზე და ფართო განხილვის საგანი გახდა პროფესიულ წრეებში.
მთავარი
- საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოების განცხადების თანაავტორმა პირადი, უფრო მკვეთრი პოზიცია გამოხატა სამედიცინო რეგულაციის შესახებ.
- ავტორი ეყრდნობა პროფ. სანდრო ცისკარიძისა და პროფ. ეკა ჭყონიას ადრე გამოქვეყნებულ არგუმენტებს და მათ სრულად ეთანხმება.
- საზოგადოების ოფიციალურ განცხადებაში შეგნებულად შენარჩუნდა აკადემიური ტონი და გათვალისწინებული იქნა წევრთა განსხვავებული შეხედულებები.
- ავტორის შეფასებით, ეს კონკრეტული შემთხვევა მხოლოდ ერთი ეპიზოდი კი არ არის, არამედ სისტემური პრობლემის ნიშანია.
ფსიქიატრთა საზოგადოების განცხადება: ოფიციალური ტონი და პირადი პოზიცია
Medscriptum.org-ზე გამოქვეყნებული მასალის თანახმად, საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოებამ განცხადება გამოაქვეყნა, რომელიც შეგნებულად ჩამოყალიბდა ზომიერი, აკადემიური ენით. ამის მიზეზი ავტორმა ნათლად განმარტა: საზოგადოება ითვალისწინებს, რომ მის წევრებს ამ საკითხზე განსხვავებული შეხედულებები გააჩნიათ, და ოფიციალური პოსტი ამ მრავალფეროვნებას პატივს სცემდა.
თუმცა ავტორი ცალსახად განასხვავებს ინსტიტუციურ პოზიციას პირადი შეხედულებისგან. მისი თქმით, პირადი პოზიცია გაცილებით მკვეთრია, ვინაიდან განხილული შემთხვევა ერთი ცალკეული ინციდენტით არ შემოიფარგლება. სწორედ ამ განსხვავებამ — ინსტიტუციური სიფრთხილე ერთი მხრივ და ინდივიდუალური კატეგორიულობა მეორე მხრივ — მიაქცია ყურადღება ქართული სამედიცინო საზოგადოების ფართო სპექტრმა.
პროფ. ცისკარიძისა და პროფ. ჭყონიას შეფასებები — საყრდენი არგუმენტები
ავტორი განმარტავს, რომ პროფ. სანდრო ცისკარიძისა და პროფ. ეკა ჭყონიას პოსტებში ჩამოყალიბებული არგუმენტები მისთვის სრულად მისაღებია. სწორედ ამ მიზეზით ის ამ არგუმენტების გამეორებას არ მიმართავს — ისინი, მისი შეფასებით, უკვე მკაფიოდ და ამომწურავად არის ჩამოყალიბებული.
ეს მიდგომა — სხვა პროფესიონალთა ნამუშევარზე დაყრდნობა და მისი განმეორების ნაცვლად მასზე შენება — სამედიცინო ჟურნალისტიკისა და პროფესიული დისკუსიის კუთხით საინტერესო პრეცედენტია. ეს გვიჩვენებს, რომ ქართულ სამედიცინო პროფესიულ სივრცეში ღია, ურთიერთდამოწმებული დებატი ვითარდება.
პუბლიკაციის ტონი მოწმობს, რომ საქმე არა ერთჯერად კომენტარს, არამედ სისტემური ხასიათის პრობლემის შეფასებას ეხება. ჯანმო (WHO) დიდი ხანია მოუწოდებს ქვეყნებს, სამედიცინო რეგულაციები პაციენტის ხელმისაწვდომობის გაუმჯობესებაზე იყოს ორიენტირებული და არა — მისი შეზღუდვაზე.
ექიმის ემპათია — არა ეჭვის, არამედ მკურნალობის საფუძველი
განხილული პუბლიკაციის ცენტრალური თეზისი ეხება ექიმ-პაციენტის ურთიერთობის ბუნებას. Medscriptum.org-ის ინფორმაციით, ავტორი მკაფიოდ აყალიბებს: ექიმის მხრიდან გამოვლენილი ემპათია არ შეიძლება გახდეს იმის ნიშანი, რომ ამ ექიმს რაღაც ბოროტი განზრახვა ამოძრავებს. პირიქით — ემპათია სამედიცინო პრაქტიკის ერთ-ერთი ფუნდამენტური ელემენტია.
ეს შეხედულება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ჯანდაცვის სფეროში მიმდინარე ფართო დებატების კონტექსტში, სადაც სულ უფრო ხშირად იდება კითხვა: სად გადის ზღვარი ექიმის პროფესიულ მოვალეობასა და რეგულაციური სისტემის მიერ კვალიფიცირებად „სახიფათო” ქცევას შორის? ავტორის პოზიციით, ამ ზღვრის არასწორად გავლება პაციენტს ზიანს აყენებს.
სამედიცინო ეთიკის თვალსაზრისით, საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტრო პასუხისმგებელია იმ ჩარჩოს განსაზღვრაზე, რომელშიც ეს ბალანსი — პაციენტის დაცვა ერთი მხრივ და ექიმის პროფესიული ავტონომია მეორე მხრივ — უნდა შენარჩუნდეს.
„რეგულაცია უნდა იცავდეს პაციენტს და არა აშორებდეს მას მკურნალობას, ხოლო ექიმის ემპათია არ უნდა გახდეს დანაშაულის ეჭვის საფუძველი.”
— საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოების განცხადების თანაავტორი, Medscriptum.org
რას ნიშნავს ეს
ხშირად დასმული კითხვები
რა არის საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოება და რა როლი აქვს მას?
საქართველოს ფსიქიატრთა საზოგადოება პროფესიული გაერთიანებაა, რომელიც ფსიქიატრიის სფეროს სპეციალისტებს აერთიანებს. ის პოზიციებს გამოხატავს ჯანდაცვის პოლიტიკის, სამედიცინო ეთიკისა და სარეგულაციო გადაწყვეტილებების შესახებ, ასევე ამ საკითხებზე პროფესიულ დებატებს ხელს უწყობს.
რა განსხვავებაა ინსტიტუციურ განცხადებასა და ავტორის პირად პოზიციას შორის?
Medscriptum.org-ზე გამოქვეყნებული პუბლიკაციის თანახმად, ფსიქიატრთა საზოგადოების ოფიციალური განცხადება შეგნებულად შედგენილ იქნა ზომიერი, აკადემიური ტონით, რათა წევრთა განსხვავებული შეხედულებები გათვალისწინებულიყო. ავტორის პირადი პოზიცია კი, მისივე სიტყვებით, გაცილებით მკვეთრია.
რატომ არის მნიშვნელოვანი ექიმის ემპათიის საკითხი სარეგულაციო კონტექსტში?
განხილული პუბლიკაციის მიხედვით, პრობლემა მდგომარეობს შემდეგში: თუ სარეგულაციო სისტემა ექიმის მოსიყვარულე ან ჩართული ქცევის გამო მას ეჭვქვეშ აყენებს, ეს ექიმებს ათიეთ პაციენტებთან ემოციური ჩართულობისგან, რაც, საბოლოო ჯამში, მკურნალობის ხარისხს უარყოფითად აისახება.
ეს დისკუსია კიდევ ერთხელ წარმოაჩენს, რომ სამედიცინო სფეროში კარგი კანონი ან რეგულაცია ყოველთვის ადვილად დასაწერი არ არის — იგი ორი ღირებულების ტვირთს ატარებს: ერთი მხრივ, პაციენტის დაცვა, მეორე მხრივ კი, ექიმის თავისუფალი, ემპათიური, პროფესიული მოქმედება. ქართველი ფსიქიატრების პროფესიული სივრცე, სულ მცირე, ამ კითხვებს ხმამაღლა სვამს — და ეს თავისთავად მნიშვნელოვანი ნიშანია.
წყარო: ორიგინალი პუბლიკაცია · განახლდა 14 სექტემბერი 2026
დაკავშირებული: შენი ამბები · შენი ექიმი · GMJ News · შენი სილამაზე
